WPROWADZENIE
Nasze wewnętrzne dziecko skrywa ogromny potencjał. Wypełnione miłością do rodziców, dziadków i pozostałych bliskich — zarówno żyjących, jak i zmarłych — otacza się uczuciem, które obejmuje również świat, w którym egzystuje. Dzięki swojej ufności to wewnętrzne dziecko odkrywa nieograniczone możliwości i pragnie cieszyć się życiem. Kiedy napotyka niewyobrażalne trudności, szuka wsparcia u dorosłych, pragnąc, aby zrozumieli jego sytuację, chronili go i pomagali rozwiązywać problemy.
Jednak wrażliwość wewnętrznego dziecka może być narażona na traumatyczne doświadczenia, co prowadzi do powstania swoistej skorupy, w której się chowa. Mimo to wciąż żywi marzenia i posiada wyobraźnię, która pozwala mu wierzyć, że życie może być lepsze. Każdego dnia ma nadzieję na odkrycie czegoś pozytywnego. W trudnych chwilach ucieka do swojego wewnętrznego świata, skrytego za pancerzem, i pragnie znaleźć z niego ujście. Jego bezgraniczna ufność i całkowite oddanie innym odzwierciedlają głęboką dziecięcą miłość; w obliczu wyzwań jest gotowe nawet na poświęcenie własnego życia.
Kiedy dorosły otrzymuje dar wolności, ma możliwość przekształcenia swoich działań i nawiązania kontaktu ze swoim wewnętrznym dzieckiem. Zbliżając się do niego, troszcząc się o jego bezpieczeństwo i ufając jego intuicji, możemy stopniowo integrować nasze dziecięce i dorosłe ja. Taka integracja prowadzi do lepszego życia, a podczas pracy z dziećmi i młodzieżą skutkuje większymi osiągnięciami.
